Morgen is dus een maand later.

Na Mendoza verliet ik het tijdperk Maarten en Tara met enige treuring vanwege alle gezelligheid,
Toch had ik er ook wel weer veel zin in om alleen verder te reizen, dat alleen bleef niet lang alleen want eenmaal in Buenos Aires kreeg ik al een berichtje van Manouk en Lotte( 2 meisjes van mn taalschool in Quito) of ik mee een drankje ging drinken ergens.. dat drankje werd een etentje,een dagje uit, een weekend naar Uruguay en uitgaan ennog meer uitgaan want Leonie en Ilse 2 andere meisjes uit ecuador waren ook in Buenos Aires gearriveerd!
We zijn bij een Tangoshow, Carnaval/Travestieten/Breakdanceshow, DrumNBaseShow, en nog een club geweest! Heel gaaf allemaal Buenos Aires is bovendien een mooie stad, behoorlijk groot met meerdere soorten Centrums, een hip en modern centrum: Palermo met alle chique restaurantjes en clubs, San Telmo het antiekgedeelte, ook weer fijne restaurantjes, Boca de oude arbeiderswijk waar veel tango wordt gedanst en de bekendste Argentijnse voetbalclub is gelegen Boca Juniors! en Centro, waar de Argentijnse versie van de Kalverstraat is gelegen en verder dus niet echt bijzonder is!

Zoals ik al zei ben ik dus ook een paar dagen met Manouk en Lotte naar Uruguay verkast, we zijn met de boot van Buenos Aires naar Colonia gegaan waar een mooie vuurtoren stond en leuke huisjes aan het water het deed me wel een beetje aan Texel denken alleen dan met wat meer historie enzo, vrij mooi maar door het weer was het toch iets minder, bewolkt en regen!
Wel was het heel gezellig lekker gekookt daar! De volgende dag zijn we naar Montevideo verhuist voor een dagje, wat we alle drie toch wel echt een matige stad vonden! Alle geen mooie gebouwen, het regende alle winkels waren dicht! Maar wel lekker Hutspot gekookt, het hoogtepuntje van Montevideo zegt wel genoeg!
Daarna zijn we naar Carmelo gegaan om met de boot terug te gaan naar Tigre een forenzenstadje van Buenos Aires, een mooie boottocht gemaakt en met de trein terug naar Buenos Aires..
terug in Buenos Aires hebben we Geskydived, wat supervet was! eerst stap je dat vliegtuigje in vlieg je dus een beetje omhoog en als je eenmaal uit dat ding springt en 30 seconden die vrije val maakt is het Geniaal, veel meer kan ik er niet over zeggen, je moet het maar een x doen!

Met Lotte en Manouk heb ik ook nog 2 dagen in Iguazu doorgebracht, de watervallen hier waren prachtig, groots en.. bekijk de fotos maar! Ook zijn we nog naar het drielandenpunt geweest.. waar je een 3 sprongde rivier hebt aan de ene oever ligt Brazilie de andere Paraguay en wij stonden aan de Argentijnse kant, op dit punt werd ook een powerboatrace gehouden, wat wel leuk was om te zien!
In ons Hostel in Iguazu was het ook elke avond tussen 7 en 9 HappY Hour,, we wouden om 7 uur gaan eten en hadden stervenshonger, toch zijn we nog heel even van het Happy Hour gaan genieten.. dit heel even liep uit op een dwaze avond, met gratis shotjes krijgen, dansen met fransen,jaggeren met lotte, rondzwaaien met Manouk, kaarten met Israeliers,pizza halen maar niet opeten.. enzo, je kent het wel..
De volgende dag zou manouk ons verlaten, maar ze is bijgedraaid dus hebben we eenluxe afsheidsdiner gehouden voor spek en bonen..
Een paar dagen in Buenos Aires heeft niet Manouk ons verlaten maar Lotte, is toen terug naar Nederland gevlogen en weer hebben we een heerlijk Argentijns afscheidsiner gehouden met veel vlees en lekkere wijn!

Vervolgens ben ik met Manouk naar La Paz gegaan met de bus.. het was een ritje van zon 48uur aansluitend in de bus, dus.. In La Paz hebben we vooral veel gechilled en genoten van de chaos in deze prachtige stad en het weer.. Om 8 uur sochtends bij een Nederlandse tent de wedstrijd Japan Nederland gekeken met veel andere Nederlanders , kroketten en bier als ontbij, heerlijk..
Ook zijn we een kleine week naar de jungle geweest waar we veel alligators, schildpadden, aapjes, vogels hebben gespot. we hebben gezwommen met rivierdolfijnen en piranhas en alligators en hier hebben we ook op gevist! Uiteraard heb ik weer niks gevangen maar Manouk een hele school,pff
Ook hebben zijn we nog op zoek geweest naar de reuzenanaconda die wel 15 meter lang kunnen worden, we hebben er 1 van 3 meter lang gevonden in de moerassen en dat was bijzonder genoeg, ook ben ik gebeten door zon reuzenanaconda.. deze was slechts 30 cm lang
Het was allemaal heel bijzonder, maar door de warmte hier in Panama en de tijd die verstreken is, heb ik het er moeilijk mee om alles enthousiast op te schrijven!

Zaterdagochtend waren we weer terug in La Paz en zondag zijn we naar de San Pedro Prison geweest. Ik dacht altijd dat je in het buitenland nooooit in de gevangenis terecht moet komen, maar hier is het leven zo slecht nog niet en dat terwijl Bolivia het armste land van Zuid-Amerika is! Via via waren we aan het e-mailadres van een van de gevangenen gekomen en we hebben hem gemaild of we konden langskomen. Hij mailde binnen 6 minuten terug dat we meteen de volgende dag welkom waren. We moesten om half 2 klaar staan bij de Burger King. Daar aangekomen bleek dat we met in totaal 10 mensen waren. We dachten dat het een heel stuk rijden zou zijn, maar toen bleek dat de gevangenis bijna naast ons hostel zat en dat was ons nog niet eens opgevallen. We moesten eerst langs de beveiliging, waar we gefouilleerd werden en onze camera's, mobiele telefoons en een kopie van ons paspoort moesten inleveren. We moesten 550 bolivians per persoon betalen, zo'n 60 euro, waarvan het grootste gedeelte naar de bewakers gaat (lekker corrupt dus). Toen mochten we de gevangenis in waar we werden opgewacht door Jose, waar we ook mailcontact mee hadden gehad. Hij zag eruit als een echte vader/familieman, met een heel lief gezicht. Hij had alleen wel drie maanden in een isoleercel doorgebracht omdat hij in de gevangenis iemand had proberen te vermoorden omdat hij roddels over hem verspreidde dat hij iemand had vermoord. We kwamen eerst op de binnenplaats waar iedereen gezellig voetbal zat te kijken (Mex-Arg). Opvallend was dat er zo'n goede sfeer hing en dat er ontzettend veel reclame van Coca Cola hing, die de boel daar gewoon sponsert met geld, tafels, stoelen en parasols voor de binnenplaats! De 'tour' zelf werd gegeven door Stephen, een duitser van 48, die al 30 jaar in Nederland woonde. Hij was op het vliegveld van La Paz gepakt met 10 kilo coke. Hij was wilde al vanaf zijn 14e drugsdealer worden en is op die leeftijd met helemaal niks naar Amsterdam toegelift om daar zijn droom uit te voeren. Hij was in die 30 jaar nog nooit gepakt, maar hij had ook nog nooit geprobeerd te smokkelen. Hij zat volgens mij voor 8 jaar vast, maar kon zijn straf tot een derde verminderen door te betalen of te werken in de gevangenis. We hebben alleen het 'rijkere gedeelte' van de gevangenis bezocht. Hier koopt iedereen zijn 'cel', het zijn eigenlijk gewoon appartementen, met badkamers, keukens televisies en computers, sommiggen zelfs tot drie verdiepingen (kost 15.000 dollar). Stephen woont in een cel die 100 dollar per maand kost, hij heeft niet genoeg geld om hem te kopen, dus hij huurt hem. In de gevangenis zitten alleen maar mannen, maar bij veel van hun wonen hun vrouw en kinderen. Zij zijn vrij om te komen en te gaan wanneer ze willen. De vrouwen werken overdag en de kinderen gaan gewoon naar school. In het rijke gedeelte zitten 150 gevangenen en er zijn maar 8 bewakers, die alleen maar bij de ingang zijn en de gevangenis zelf vrijwel nooit inkomen. De gevangenen worden niet opgesloten, maar kunnen zelf hun deur van binnenuit op slot doen. Veel van de gevangenen hebben huisdieren, bijvoorbeeld honden of katten, die er stukken beter uitzien dan de zwerfdieren die je op straat ziet. Iedere ochtend moeten ze om 7 uur op de binnenplaats staan om te melden dat ze er zijn, dan krijgen ze 2 stukken brood en dan zijn ze weer vrij om te doen wat ze willen. Als ze dit niet doen wordt er een fles water over ze heen gegooid. Er zijn in de gevangenis mensen die restaurantjes, winkeltjes, kapperszaken of andere dingen runnen. Er is een biljartzaal, een fitnessruimte, een kamer die als kerk/bibliotheek dient en een office, waar een computer met internet staat. Telefoons zijn verboden, maar vrijwel iedereen heeft een mobieltje. Er zijn cokelaboratoria en in het rijke gedeelte is volgens Stephen zo'n eenderde verslaafd aan coke, waaronder hijzelf. Iedereen moet zelf voor zijn eten enzo betalen dus je kan maar beter zorgen dat je werk in de gevangenis hebt of dat je geld toegestuurd krijgt van familie of vrienden. Alcohol, drugs en cocabladeren zijn officieel verboden in de gevangenis, maar eigenlijk kan alles er gewoon. Ze hebben heel vaak feesten waarbij live-bands zijn en iedereen dronken is. De mensen in deze gevangenis mogen ook gewoon stemmen en tijdens de verkiezingstijd is het een groot feest, dan komen mensen langs om stemmen te verwerven door gratis coke en andere dingen aan te bieden. De gevangenen maken hun eigen regels en als iemand ze niet aanstaat zorgen ze dat hij eruit gegooid wordt, naar het arme (en veel gevaarlijkere) gedeelte, of naar een nog ergere gevangenis. Ze willen bijvoorbeeld ook geen verkrachters in de gevangenis, want dat zijn geen echte criminelen, en dat gebeurt dan ook niet. Ik voelde me wel een beetje een aapjeskijker daar, maar er zijn drie tours per week dus ze zullen er wel gewend aan zijn. Al met al een hele bijzondere ervaring. Over deze gevangenis is trouwens ook een boek geschreven, op deze website staan ook wat foto's: http://www.marchingpowder.com/

Helaas zijn manouk en ik gisteren opgesplitst, ik vlieg namelijk over 4 dagen terug naar nederland en zij blijft nog anderhalve week in Argentinie om dingen te ondernemen!
Ikheb weer een x aantal fotos geplaatst in de volgende Albums
Argentinie : http://www.facebook.com/album.php?aid=436013&id=836885001&l=6bff738e0a
en Bolivia : http://www.facebook.com/album.php?aid=449553&id=836885001&l=dc906f5d02

Ik zie jullie over een paar dagen weer! Leuk dat jullie mijn blogjes hebben gelezen, excuses voor het onregelmatige schrijven en tot ziens!

Bob